به نام خدا

اطرافیانم فکر می کنند که رک بودن من، فقط آنها را هدف قرار می دهد.

اگر بفهمند که در درونم چقدر با خودم رک هستم، مطمئناً شوکه خواهند شد.

*منطقم مثل همیشه با صراحت لهجه خاص خودش، همه چیز را کاملاً روشن کرد...

برچسبها: دنیای درون

به نام خدا

دست نوشته:

کمی از نوشته هایم بیرون رفتم

جدیت دنیای واقعی مرا ترساند

باز به آغوش اتاقم بازگشتم

جایی که کاغذهای پراکنده

انتظارم را می کشیدند

#سراب_افراسیابی

برچسبها: دست نوشته

به نام خدا

عکس ها تنها چیزهایی هستند که ثابت می کنند آن خاطرات واقعی بودند.

"من" یا بهتر است بگویم "ما" واقعاً آن لحظات را داشته ایم.

گاهی به طرز عجیبی همه شان دور به نظر می رسند.

به طوری که به هر مدرکی دست می یابم تا بفهمم واقعی بودند.

*امروز گفتی: "امیدوارم به زودی دوباره تجربه شان کنی"، من هم امیدوارم دعای خیرت بدرقه راه من باشد...

همیشه!

به نام خدا بارها در فکرم گذشته بود که از فرهنگ فارسی موجود در خانه استفاده کنم تا تفاوت میان "دلبستگی" و "وابستگی" برایم روشن شود. و این کنجکاوی بالاخره وادارم کرد که به دنبالش بروم. دلبستگی؛ حالت و چگونگی دلبسته: محبت و رغبت و دوستی و مودت و عشق گرایش خاطر، میل نهان، تعلق خاطر دستاويز (دستگيره و يا به عبارت ديگر دسته هایي ست که با آن چيزي را گرفته و بلند مي کنند، مانند دسته کوزه و دلو و دستگيره ظرف هاي مختلف، البته گياه هاي ريشه دار و نيز درخت هایي را که برگ آنها نمي ريزد عروة مي نامند، و اين کلمه در اصل به معناي تعلق مي باشد. "فقد استمسک بالعروة الوثقي" استعاره است ، و مي خواهد بفرمايد: رابطه ايمان با سعادت، رابطه عروة و دستگيره ظرف است، همان طوري که گرفتن و برداشتن ظرف، گرفتن و برداشتني مطمئن نيست مگر وقتي که دستگيره آن را بگيريم، سعادت حقيقي مستقر نمي شود، و اميدي به رسيدن به آن نيست مگر اينکه به خدا ايمان آورده و به طاغوت کفر بورزيم.) وابستگی؛ علاقه، ارتباط، پیوستگی حالت و چگونگی وابسته: الفت متحیر و سرگردانان (مذبذب بودن هر چيزي به معناي آمد و شد کردن آن بين دو طرف است بدون اينکه آن چيز تعلق و وابستگي به يکي از آن دو طرف داشته باشد. و اين خود صفت منافقين است که بين مؤمنين و کفار آمد و شد دارند، نه به کفار بستگي و تعلق دارند.) برچسبها: دلبستگی, وابستگی

به نام خدا هر دویمان در فکر انجام کاری متفاوت بودیم و امروز، همراه من آمدی و از همه مهم تر وقتت را در اختیارم گذاشتی، و این چنین بود که پس از مدت ها طعم اتفاقات شیرین را چشیدم. حرف هایم را شنیدی و با آن روحیه رشک برانگیزت آرامم کردی. و کجا دوستی پیدا کنم که کتابخانه اش را در اختیار من می گذارد؟؟ و در آخر می خواهم حداقل اینجا به صراحت بگویم جمله ای که لابه لای حرفهایت شنیدم مرا به دنیایی دیگر پرتاب کرد. "ما فقط یکبار زندگی می کنیم" فراموش کرده بودم. حالا این یادآوری هم دردناک بود و هم ترسناک. و شاید که فقط تو بفهمی "ترسناک" یعنی چه. *هیچ چیز اتفاقی نیست... برچسبها: دوست

به نام خدا

بهانه گیری هایش دوباره شروع شده بود

و من که با گذر زمان به تبحر کافی رسیده بودم

فقط نادیده گرفتم

و سکوت بعدش، نشانه پیروزی من بود.

*درست می گفتی، لحظه آخر به این نتیجه می رسم که...